چند شب پیش وقتی بابای آیدا از دانشگاه اومد آیدا شروع کرد به گریه کردن و می گفت چرا پینگو نیومد فرداش بابای آیدا با پینگو از دانشگاه برگشت آیدا هم کلی ذوق خورد.
حالا آیدا از خواب که بیدار میشه پینگو رو میبره پشت پنجره برفها رو بهش نشون میده و میگه “نیاه کن بف اومده همه جا هپید شده” باهاش غذا می خوره، بازی می کنه و برنامه پینگو می بینه!

هفته قبل عکس هایی که از بچه ها توی مهد گرقته بودن رو به مادرها نشون دادن و اون وسط کلی عکس از آیدا بود که داشت بازی میکرد، نقاشی میکشید، روپوش پوشیده بود و داشت کاردستی درست میکرد یا با پیش بند و کلاه اشپزی داشت برای مامان کلوچه خوشمزه درست میکرد! خیالم راحت شد که آیدا مهدش رو دوست داره.
امسال آیدا دوبار از سینترکلاس هدیه گرفت. یه بار از سینترکلاس ایرانی و یه بار هم از سینترکلاس هلندی توی مهد! کادوش یه عروسک بود که خودمون پارسال براش خریده بودیم ولی آیدا بازم از دیدنش کلی ذوق کرد.

چند روزیه آیدا سرما خورده، امروز که بردمش مهد دیدم مربیشون یه بسته دستمال تولت! گذاشته رو میز و یکی یکی میره دماغ بچه ها رو میگیره!
این چند تا عکس از کاردستی ها و نقاشی های آیدا توی مهده:

بعضی وقتها که دیگه زیادی با کامپیوتر کار کرده میگه: مامان نیا کن تامپیوتر بیچاله هنگ تده!!! بعد وقتی میخواد که دوباره بهش اجازه بدی با کامپیوتر بازی کنه میگه: دیگه نمیلم منو استات قول داده!!!

کلی وقت با کتاب قصه هاش سرگرم میشه و وقتی که براش کتاب میخونی با دقت گوش میکنه البته  حالا دیگه همشو بلد شده و دیگه خودش برامون قصه  میگه! باید براش چند تا کتاب جدید بگیریم  به خاطر اینکه همه کتاباش  پاره شدن (:

برگهای کتابشو جمع میکنه و میگه میخوام منگله کنم.

یه چیز دیگه هم  که خیلی برامون جالبه تخیلات ایدا هس. مثلا فکر میکنه که داره بارون میاد بعد میگه آیدا خیس شد بارون بعدش هم میره پتوشو میندازه رو سرش و میگه آیدا چتر داره یا مثلا همش فکر میکنه که داره توبی توست می خوره، اینو از برنامه تله توبیز که از تلویزیون میبینه یاد گرفته.

بهش میگیم آیدا دوباره تخیلات کردی؛ میگه چوب خیاطی! اشتباه شد چوب خیاطی. ( در زبان آیدا چوب خیاطی= تخیلات)

خلاصه اینکه خیلی شیرین (تر) شده  و ما (بیشترازقبل) داریم بهش وابسته میشیم.

پ.ن. میخوام اینجا بیشتر برای آیدا  بنویسم.

2- تازگی ها خیلی به نقاشی علاقه نشون میده. چند تا مداد رنگی و ماژیک کلی وقت سرگرمش می کنه. البته بعد از نقاشی هم قیافه اش دیدن داره (:

3- با عروسک های انگشتی اسم حیون ها رو یاد گرفته ولی هر وقت که میریم بیرون و یه حیوونی رو می بینه از بس ذوق میخوره اسمها یادش میره و به همشون میگه ببه ( همون گربه)!!

چند تا عکس به درخواست دوستان (البته با معذرت به خاطر تاخیر):

حالا تصور کنید مامان آیدا می خواد به آیدا حرف زدن یاد بده:

- آیدا بگو برف

- بش

- ش نه، بگو برف، ف مثل فوت

- بش   ف

پ . ن. برف بازی با آیدا اونم یه روز آفتابی خیلی می چسبه!

این هم چند تا عکس از آیدا:

کلمات فقط ساده ترین ابزارهای رفع نیاز انسان هستند و در انتقال آنچه در ذهن داریم معصوم ترین موجوداتند از ناتوانی.

به این ترتیب دنیا مجموعه پیچیده ای است از گره خوردگی سوء تفاهم ها. ناتوانی معصومانه کلمات یک سوی این رابطه مجهول است، سوی دیگر رابطه، بد فهمی و سوء درک همان چیزی است که ناقص و الزاما نا تمام بیان شده است. اکنون بنگر که از میان دو چیز ناقص چه حاصل می شود و آن را با تصاعدی به نسبت تمام گوش و زبان های عالم اندازه بگیر و ضرب کن در سوءنیت و بد گمانی سرشتی هر ذهن به سبب ترس فطری انسان از حس احتمالی خطری که از وجوه گوناگون، هستی اش را تهدید می کند؛ و تصورش را بکن در چه بهشتی به سر  می بریم!!

روزگار سپری شده مردم سالخورده- کتاب سوم- پایان جغد